Ilustracja płuc człowieka otoczonych cząsteczkami wodoru molekularnego H₂

Wodór molekularny a układ oddechowy

Płuca mają nieustanny kontakt ze środowiskiem zewnętrznym – tlenem, zanieczyszczeniami, alergenami i drobnoustrojami. W wielu chorobach układu oddechowego istotną rolę odgrywają przewlekły stan zapalny oraz stres oksydacyjny, dlatego wpływ wodoru molekularnego (H₂) na te procesy stał się przedmiotem badań [1,4].

W przypadku układu oddechowego szczególne zainteresowanie budzi inhalacja wodorem, ponieważ umożliwia dostarczenie H₂ przez płuca. Badania przedkliniczne i pierwsze badania z udziałem ludzi obejmują m.in. przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP), astmę, ostre uszkodzenie płuc czy włóknienie płuc. Trzeba jednak podkreślić, że dla wielu z tych schorzeń większość danych nadal pochodzi z badań laboratoryjnych i na zwierzętach [1].

Co pokazują badania?

Astma i POChP – jednorazowa inhalacja

Jedno z badań klinicznych objęło 20 pacjentów – 10 osób z astmą i 10 z POChP. Uczestnicy przez 45 minut jednorazowo inhalowali mieszaninę zawierającą 2,4% wodoru. Przed i po inhalacji badacze oznaczali substancje związane z procesem zapalnym zarówno we krwi, jak i w kondensacie wydychanego powietrza.

Po sesji odnotowano zmiany części markerów zapalnych, m.in. spadek stężenia MCP-1 w obu grupach oraz niektórych interleukin. Wyniki sugerują możliwość wpływu H₂ na środowisko zapalne dróg oddechowych, ale badanie było bardzo małe i oceniało efekt pojedynczej inhalacji [2].

Zaostrzenie POChP – badanie randomizowane

Większe badanie przeprowadzono u pacjentów z zaostrzeniem POChP. Było to wieloośrodkowe, randomizowane i podwójnie zaślepione badanie, w którym porównywano mieszaninę wodoru i tlenu z samym tlenem.

Po siedmiu dniach grupa otrzymująca H₂/O₂ uzyskała większą poprawę w skali BCSS (Breathlessness, Cough and Sputum Scale), która ocenia nasilenie duszności, kaszlu i odkrztuszania. Nie stwierdzono jednak istotnych różnic pomiędzy grupami w zakresie funkcji płuc, gazometrii krwi tętniczej czy saturacji [3].

Ważne: poprawa części objawów nie oznacza automatycznie poprawy wydolności płuc ani leczenia przyczyny POChP [3].

Przegląd badań z 2025 roku

Najnowszy przegląd badań dotyczących H₂ i chorób oddechowych wskazuje na wiele potencjalnych obszarów zastosowania – od astmy i POChP po włóknienie i ostre uszkodzenia płuc. Jednocześnie baza dowodów jest bardzo nierówna: w części wskazań istnieją badania kliniczne, natomiast w innych podstawą są przede wszystkim modele komórkowe i zwierzęce [1].

Dlaczego wodór jest badany w chorobach płuc?

Główne hipotezy dotyczą wpływu H₂ na stres oksydacyjny, procesy zapalne i szlaki odpowiedzialne za uszkodzenie komórek [1,4]. Nie oznacza to jednak, że mechanizmy te są już dokładnie poznane ani że działanie obserwowane eksperymentalnie zawsze przełoży się na efekt kliniczny.


Bibliografia

  1. Zajac D, Jampolska M, Wojciechowski P. Molecular Hydrogen in the Treatment of Respiratory Diseases. Int J Mol Sci. 2025;26(9):4116. Published 2025 Apr 26. doi:10.3390/ijms26094116
    https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/40362357/
  2. Wang ST, Bao C, He Y, et al. Hydrogen gas (XEN) inhalation ameliorates airway inflammation in asthma and COPD patients. QJM. 2020;113(12):870-875. doi:10.1093/qjmed/hcaa164
    https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32407476/
  3. Zheng ZG, Sun WZ, Hu JY, et al. Hydrogen/oxygen therapy for the treatment of an acute exacerbation of chronic obstructive pulmonary disease: results of a multicenter, randomized, double-blind, parallel-group controlled trial. Respir Res. 2021;22(1):149. Published 2021 May 13. doi:10.1186/s12931-021-01740-w
    https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC8120708/
  4. Johnsen HM, Hiorth M, Klaveness J. Molecular Hydrogen Therapy – A Review on Clinical Studies and Outcomes. Molecules. 2023;28(23):7785. Published 2023 Nov 26. doi:10.3390/molecules28237785
    https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC10707987/

Podobne wpisy